Deck of Me # 5...

De opdracht voor de Deck of Me Challenge week 5 :

A Special Moment...

De foto is genomen op 8 mei 2004 in het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam, waar Naomi op 6 mei 2004 is geboren. Na 3 dagen kon ik "buidelen" met mijn eigen dochtertje. Dit was voor mij een heel speciaal moment...Om eindelijk contact te hebben met je pasgeboren dochtertje.
Voor deze deck of me heb ik gebruik gemaakt van de Digi Kit van Ronna Penner 'Express Yourself' op ShabbyPrincess.

Bijna Carnaval...

Het is bijna carnaval en dat beseft Naomi maar al te goed. Ze is helemaal in de ban van clown's... Toen ik vanavond tegen haar zei dat ze morgen naar school moest, vroeg ze of ze haar clownspak al aan mocht trekken! Pas a.s. vrijdag. Ik heb wel met haar een clown gemaakt die we voor het raam kunnen gaan hangen.

Nu ze op bed ligt heb ik alle onderdelen uitgeknipt en dan mag Naomi ze morgen aan elkaar plakken. Ben benieuwd wat voor clown dat wordt....
De knoopjes die ik gebruik voor het scrappen, dienen nu als echte knopen voor deze clown. Kan hem later nog gebruiken voor het versieren van een LO...

Schatje...

Mijn vriendin mailde me een paar dagen geleden foto's van haar zoontje. Ik kon het niet laten om die foto's te gebruiken! Ik heb voor deze keer een quickpage gebruikt. Zijn naam is Yuri en is het geen schatje...

Clown...

Op 1 februari a.s. vieren ze op de peuterspeelzaal carnaval. Er wordt een optocht door de wijk gehouden en alle kinderen mogen dan verkleed komen. Naomi heeft al een princessen jurk, maar die wil ze niet aan. Bij de Kruitvat hadden ze ook carnavalskleding. Ze heeft nu een clownpak. Op haar lijf geschreven....

Deck of Me # 4...

De opdracht voor de Deck of Me Challenge week 4 was :

What gives me strength?

Op de achterkant heb ik een enveloppe gemaakt met daarin het gedicht. En dit is het gedicht:

Ik droomde eens en zie,

ik liep aan 't strand bij lage tij.

Ik was daar niet alleen,want ook de Heer liep aan mijn zij.

Wij liepen samen 't leven dooren liepen in 't zand.

Een spoor van stappen, twee aan twee.

De Heer liep aan mijn hand.

Ik stopte en keek achter mij

en zag mijn levensloop.

De tijden van geluk en vreugd,

van groot verdriet en hoop.

Maar, als ik het spoor goed bekeek,

zag ik langs heel de baan,

daar waar 't juist 't moeilijkst was,

maar één paar stappen staan.

Ik zei toen: Lieve Heer, waarom dan toch?

Juist toen ik U nodig had,

juist toen ik zelf geen uitkomst zag,

op 't zwaarste deel van 't pad.

De Heer keek mij toen vol liefde aan

en antwoordde op mijn vragen:

Mijn lieve kind, juist toen 't moeilijk was,

toen heb ik jou gedragen.